Vanaf 1915 tot 1940 was H.F. de Leijer als brouwer van bierbrouwerij De Roos in Hilvarenbeek actief. Het belangrijkste product in die tijd was vooral het Dubbel Gerstebier. Niet al te zwaar, 3,5% tot 4% alcohol. Veel van het bier werd verkocht aan de kloosters in de omtrek. Zo werden in de twintiger jaren de paters op Nieuwkerk en verschillende kloosters in Tilburg - aan de Gasthuisstraat, de Bosscheweg, Huize Nazareth en het Moederhuis van de Zusters van Liefde aan de Oude Dijk - tot de klanten gerekend.

De oorlogsperiode betekende ook voor De Roos een moeilijke tijd. In die jaren wordt naast bier uit Boxtel ook bier afkomstig van Bavaria uit Lieshout en van brouwerij de Kroon uit Oirschot betrokken.

Het was moeilijk aan grondstoffen te komen en veel kasteleins klaagden dan ook over het niet krijgen van hun bierrantsoen. Ook de kwaliteit van het bier liet sterk te wensen over. Over het algemeen waren de bovengistende bieren van slechte kwaliteit. Het bier was door onvoldoende filtering niet helder en was de houdbaarheid beperkt. Waarschijnlijk was de gebrekkige bereidingswijze van veel bovengistende bieren hiervan de oorzaak. Van meerdere brouwerijen is bekend dat vaten die door de kastelein werden teruggestuurd, door toevoeging van siropen of caramel werden opgewerkt om dan bijvoorbeeld als Oud Bruin weer verkocht te worden.

De ondergistende bieren waren door hun andere productiewijze duurder dan de bovengistende bieren. In eerste instantie is vooral het Münchener bier, een donkerbruin moutbier met een vrij laag alcoholpercentage, populair. Het Pilsner bier wordt uiteindelijk het meest gewilde ondergistende bier. Het prijsverschil tussen onder- en bovengistende bieren wordt steeds minder en verschillende ondergistende brouwers brengen een goedkoper en minder zwaar ondergistende biersoort met een lager alcoholgehalte op de markt. Het "Lager bier" was met name bedoeld om met het bovengistende bier in het zuiden te concurreren. Zonder te investeren in koelapparatuur bleken de Brabantse bovengistende brouwerijen echter in staat zijn bier te maken van het lager-type, dat zich nauwelijks onderscheidde van het ondergistende bier.

Ook voor "De Roos" bleken de investeringen in apparatuur voor de ondergisting niet meer lopend. De algehele neergang van de bierbrouwerijen in Brabant, tekende zich onmiskenbaar af, de genoemde maatregelen bleken slechts uitstel van executie in te houden. Beide broers De Leijer besloten eerst de brouwerij in Boxtel te moderniseren en deze in te richten voor de ondergisting en eventueel later de brouwerij in Hilvarenbeek om te bouwen. Tot dit laatste is het echter niet meer gekomen, daar van herstel van de brouwnijverheid ook later geen sprake meer zou zijn.

In ongeveer 1930 komt de nieuwe brouwerij in Boxtel gereed en kunnen er ondergistende bieren geproduceerd worden. Op 14 november 1933 worden de werktuigen in de brouwerij in Hilvarenbeek verzegeld om niet meer verbroken te worden tot aan het jaar 1953. Deze ontzegeling vindt echter niet plaats met de bedoeling de werktuigen weer in bedrijf te stellen, maar heeft tot doel de sloop van de roerkuip mogelijk te maken.

De brouwerij "De Kroon" van de familie de Leijer in Boxtel brouwde in 1964 haar laatste bier, het "Dortmunder Speciaal".

Bierbrouwerij De Roos had verschillende soorten bier in haar assortiment. Het bovengistende Dubbel-Gerstebier en Dubbel Oud werden in Hilvarenbeek gebrouwen. Het ondergistende Münchener, Extra Lager, Pilsner, Oud Bruin, Bokbier en Oud werd betrokken van de Boxtelse brouwerij De Kroon, die eigendom was van een broer van H.F. de Leijer.

De bieren uit Boxtel werden vervoerd naar Hilvarenbeek en aldaar afgevuld en geëtiketteerd. Gedurende een groot aantal jaren is in Hilvarenbeek aldus bier uitgebracht onder de naam "De Roos" dat elders gebrouwen werd.